บทที่ 152 เซอร์ไพรส์

“โธ่พ่อครับ ของอย่างนี้มันต้องใจเย็นๆสิครับ หากผมยังไม่มีพ่อก็รอลูกของยัยมิ่งก็ได้นี่ครับ” สองพ่อลูกนั่งคุยกันสักพักสามสาวก็เดินออกมาจากห้องไล่ๆกันในชุดที่พร้อมจะไปร่วมงานรับปริญญาของลูกสาวคนเล็กที่หน้าตาไม่ได้สดชื่นเลย

“ลูกสาวพ่อสวยมากเลยวันนี้” พ่อเลี้ยงลุกขึ้นและชมลูกสาวที่ใส่ชุดนักศึกษาแต่งหน้าอ...